postheadericon Historia Parafii

 

W roku 1428 Władysław Jagiełło nadał Skierbieszów biskupom chełmskim. Posiadali oni tutaj swój zamek i często w nim przebywali. Parafia została erygowana 15 IV 1436 r. przez bp. Jana Biskupca i wchodziła w skład dekanatu krasnystawskiego. W granicach parafii skierbieszowskiej znajdował się również teren dzisiejszych parafii: Kalinówka i Łaziska. Uposażona przez biskupów chełmskich w ziemię i dziesięcinę. Pod koniec w. XV, za Jana Olbrachta, dzięki staraniom biskupów chełmskich, miejscowość otrzymała prawa miejskie. W r. 1632 bp Remigiusz Koniecpolski wyniósł parafię do stopnia prepozytury i odtąd proboszczami jej byli kanonicy kapituły chełmskiej. Na początku w. XIX Skierbieszów stracił prawa miejskie. W tym samym wieku prawo własności Skierbieszowa przeszło na rodzinę Dunin Borkowskich, natomiast pod koniec w. XIX właścicielami miejscowego majątku zostali Mościccy (z tej rodziny pochodził prezydent Ignacy Mościcki). Przy parafii od dawna istniał szpital dla ubogich, który spłonął na początku w. XIX. Nowy budynek, noszący w w. XIX nazwę przytułku dla ubogich, był przystosowany dla 4 osób. Ciężkim okresem w życiu społeczności tutejszej była II wojna światowa. W r. 1942 Skierbieszów i okoliczne wsie zostały wysiedlone przez okupanta, a wielu mieszkańców dostało się do obozów koncentracyjnych. Ofiarom akcji eksterminacyjnych i walk partyzanckich jest poświęcona tablica w kościele parafialnym, podająca 250 nazwisk, a na cmentarzu grzebalnym stoi pomnik poświęcone partyzantom. W życiu religijnym od dawnych czasów odgrywały znaczną rolę bractwa (od r. 1632 działało bractwo św. Anny, a od r. 1755 różańcowe). Do w. XIX omawiany teren zamieszkiwali również grekokatolicy, którzy posiadali swoje kościoły w Skierbieszowie i w Sulmicach. Po kasacie unii zamieniono je na cerkwie prawosławne. Fundatorem pierwszej świątyni parafialnej, pw. Wniebowzięcia NMP i św. Dominika, w r. 1426 był bp chełmski Jan Zaborowski (dominikanin). W w. XVII, w miejscu dawanej świątyni drewnianej, wybudowano kościół istniejący do dnia dzisiejszego. W r. 1743 został konsekrowany przez bp. Józefa Eustachego Szembeka. Mimo wspaniałej przeszłości i długich lat istnienia, kościół nie posiada cennych zabytków sztuki. Wartościowe przedmioty zostały rozgrabione w r. 1828, a w r. 1915 kościół został uszkodzony przez pociski armatnie. Zniszczeń dopełniła ostatnia wojna, kiedy to w r. 1942 kościół zamieniono na magazyn zbożowy. Kościół murowany z kamienia, jednonawowy, renesansowy. W okresie późniejszym dobudowano przypory dla zabezpieczenia murów. Przy prezbiterium zakrystia, na frontonie wieża z kruchtą w przyziemiu. Wnętrze wyposażone w 5 drewnianych ołtarzy. W barokowym ołtarzu głównym obraz Matki Bożej. Ołtarze boczne po prawej stronie: św. Walentego i św. Anny, zaś po lewej: Przemienienia Pańskiego i Pana Jezusa Ukrzyżowanego. W nawie stoją drewniane ławki i konfesjonały, bez określonego stylu. Na chórze muzycznym znajdują się organy 10-głosowe, wykonane przez Antoniego Szydłowskiego z Wrocławia Prospekt organów i prospektowe piszczałki z 2 poł. w. XVIII. Aparat brzmieniowy z r. 1860 (Stanisława Romańskiego z Lublina) Na wieży kościelnej 2 dzwony poświęcone przez bpa Piotra Kałwę.


Inne obiekty sakralne istniejące na terenie parafii:

1. Kościół filialny, pw. Św. Izydora, w Wysokiem Skierbieszowskim wg projektu archidiec. Jana Radzika z Zamościa. Kamień węgielny wmurował, 22 VI 1986 r., bp Bolesław Pylak, poświęcenia dokonał, 7 VI 1992 r., bp Jan Śrutwa. Odpust: Niedziela po 12 V

2. Kaplica na cmentarzu grzebalnym z lat: 1792 - 1863, zbudowana wg planu Henryka Marconiego, zdewastowana w latach: 1940 - 45, odbudowana w latach: 1989 - 97 wg projektu Włodzimierza Bentkowskiego z Zamościa.

3. Murowana kapliczka w Osiczynie.


Cmentarze:

1. Rzymskokatolicki, założony przed r. 1817 przy dawnej drodze do Zamościa. Cmentarz wspólny dla ludności obu obrządków katolickich, a po r. 1875 także dla prawosławnych. Ma wygląd wydłużonego czworoboku o pow. 3,66 ha, podzielony na kwatery, ogrodzony metalowymi przęsłami przy słupach na podmurowaniu.

2. Kościoła polskokatolickiego w Podwysokiem, nieczynny, prostokąt o pow. 0,056 ha, podzielony na kwatery, ogrodzony metalową siatką przy metalowych słupkach

3. Cmentarz z I wojny światowej, w Skierbieszowie, nieczynny, założony w r. 1915, o pow. 0,05 ha, pochowanych jest 50 żołnierzy armii rosyjskiej i 320 żołnierzy armii niemieckiej, otoczony wałem ziemnym z wejściem od strony drogi.

4. Cmentarz z I wojny światowej w Hajownikach, nieczynny, założony w r. 1915, o pow. 0,16 ha, pochowanych jest 1650 żołnierzy armii rosyjskiej.

5. Cmentarz z I wojny światowej w Iłowcu, nieczynny, założony w r. 1915, o pow. 0,08 ha, pochowanych jest 2001 żołnierzy armii austriackiej, otoczony wałem ziemnym

6. Cmentarz z I wojny światowej w Lipinie Nowej, założony w r. 1915, o pow. 0,05 ha, pochowanych jest 336 żołnierzy armii austriackiej oraz 344 żołnierzy armii rosyjskiej, ogrodzony jest płotem z metalowych przęseł przy metalowych słupach oraz wałem ziemnym





Odpusty:
św. Anny (26 VII),
św. Mikołaja (6 XII)




Powołania z terenu parafii: ks. Józef Bazylak (archidiec. lubelska), ks. Józef Cwener (archidiec. lubelska), ks. Jacek Kopciowski (archidiec. lubelska), ks. Stanisław Szozda (archidiec. lubelska), O. Marian Wiśniewski (OP), O. Zygmunt Kozar (OP), O. Tadeusz Mazurkiewicz (CSsR), O. Józef Węcławik (SVD), br. Stanisław Koszuta (SVD), br. Zdzisław Wojtasiuk (OFMConv), 5 sióstr zakonnych


Ponadto w świątyni znajduje się tekst, który również przedstawia historię parafii.


Tekst który na nim widnieje:

Historia Kościoła i parafii w Skierbieszowie

Parafię Skierbieszów erygował dekretem z dn. 15.V.1436 r. Biskup chełmski Jan Zaborowski- dominikanin, za zgodą króla Władysława Jagiełły. Biskup Zaborowski wystawił pierwszy drewniany kościół pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i Św. Dominika już w 1426 r. W 1632 biskup R. Koniecpolski wzniósł parafię skierbieszowską do stopnia prepozytury i proboszczami odtąd byli w Skierbieszowie kanonicy katedry chełmskiej np. ksiadz Jan Sasin prepozyt skierbieszowski, doradca i współpracownik biskupa Zamojskiego, Łubieńskiego i Koniecpolskiego oraz wizytator diecezji. Biskup Koniecpolski w 1632 r. Erygował przy kościele Bractwo Św. Anny. Przywileje bractwa potwierdził król Władysław IV w 1634 r. W połowie XVII w. W miejscu popadającego w ruinę kościoła drewnianego został zbudowany kościół murowany z kamienia (opoki z ruin zamku obronnego). Kościół był kilkukrotnie restaurowany. Konsekracji tego kościoła, który cechuje styl renesansowy dokonał biskup Józef Eustachy Szembek w 1743 r. Ołtarz główny wykonany jest w stylu barokowym. W głównym ołtarzu znajduje się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem w posrebrzanym koronach i sukience. Pochodzenie obrazu nie jest znane. Dokumenty wspominają o licznych wotach przy obrazie świadczące o żywym dawniej kulcie i łaskach. Kościół skierbieszowski bogaty za czasów biskupich został w 1828 r. Doszczętnie okradziony z wszelkich pamiątek i kosztowności. W 1915 r. Podczas I Wojny Światowej 2 pociski armatnie uderzyły w kościół. Kule wmurowane są w ścianie północnej. W 1942 r. Mieszkańcy Skierbieszowa i okolicznych 12 wsi zostali wysiedlenia kościół zamieniono na magazyn zbożowy. Wielu parafian w okresie okupacji oddało życie w więzieniach, obozach i bohaterskich walkach partyzanckich za wolność ojczyzny. Świadczy o tym tablica pamiątkowa wewnątrz kościoła zawierająca 250 nazwisk i pomnik partyzancki na cmentarzu w Skierbieszowie. Obok kościoła w Skierbieszowie były dawniej dwa inne kościoły. Jeden w środku miasta pod wezwaniem Św. Ducha, a drugi pod wezwaniem Św. Marii Magdaleny na wzgórzu przy drodze do Osiczyny. Oba kościoły uległy zniszczeniu podczas najazdów tatarskich. W 1919 r. Z części parafii Skierbieszów powstała parafia Kalinówka w 1947 parafia Łaziska.


Skierbieszów był własnością królewska i posiadał na wzgórzu wśród łąk zamek obronny już w wieku XIV. Obecnie pozostało wzniesienie zwane "zamczyskiem". Zamek ten został zniszczony podczas najazdów tatarskich i wojen szwedzkich w XVII w.

W 1426 Skierbieszów nadany został jako uposażenie biskupom chełmskim przez króla Władysława Jagiełłę. Zbudował on na wzgórzu (obecnie oś. POM) drugi zamek posiadający rozległe podziemie i mieli tu obok Kumowa swoją rezydencję. Budowniczym zamku był biskup Jerzy Zamojski ok. 1610r. biskup Jan II Kraska Tarnowski w 1453 wydał dokument lokacyjny dla miasta Skierbieszowa. W 1494r. król Jan Olbracht na prośbę biskupa Macieja I z Łomży obdarzył miasto przywilejami na prawie niemieckim. Miasto pieczętowało się herbem "Ostoja". Biskupi chełmscy (szczególnie Mikołaj Kościelecki, Jakub I Buczaski, Jakub II Uchański, Jerzy Zamojski, Remigiusz Koniecpolski, Stanisław V, Jacek Święceński, Mikołaj IV Wyrzycki, Krzysztof II Szembek). Dbali o swoje miasto zyskując dlań większe przywileje. W 1826 r. po rozbiorach Polski na mocy postanowienia księcia namiestnika dobra biskupie zostały zebrane i Skierbieszów zamieniony został na osadę wiejską. Majątek przeszedł w ręce właścicieli świeckich m.in. należał do rodziny Mościckich, z której pochodził prezydent Polski- Ignacy Mościcki (1926-1939).


 
Msze Święte

w niedziele i święta: 8:00, 9:30, 12:00

kościół w Wysokiem: 10:45

dni powszednie: 7:00,7:30